အေမွာင္နယ္ထဲက စိတ္ဓာတ္ေတြ (ကဗ်ာ)
ျပည္သူေမြးတဲ့ ခ်စ္မ၀သားေကာင္းေတြကို
မလည္မ၀ယ္ ႏွစ္ဆယ္အရြယ္မွာ
ရာထူးကိုအေယာင္ျပ
စိတ္ဓာတ္ကို အေမွာင္ခ်လို႔
သပိတ္ကိုေထာင္ခ်ခိုင္းတယ္....
ေဒ၀ဒတ္ကို အေဖမွတ္ျပီး
အမိန့္ကိုနာခံ
ဘုရားကိုအာခံ
အေမ့ကို ကာျပန္ကာ
အမိေျမရင္းကို ေျခနင္းျပီး
သံဃာကို ေသမင္းဆီပို႔ခဲ့ ........
အသားထဲကေလာက္ထြက္
ဘုရားေသြး ေသာက္ရက္တဲ့
လူယုတ္မာလက္ထဲမွာ
အတိတ္ကို မစူးစိုက္
အရိပ္ကို ရူးမိုက္ျပီး
သကၤန္းကို ေသြးလႊမ္းေအာင္လုပ္
သန္းေရႊကိုယ္စား ငရဲသြားမလို႔လား
သားရယ္...................
လူယုတ္မာတစ္ေယာက္ရဲ့
ႏႈတ္ကထြက္တဲ့ စကားေလာက္နဲ႔
သံဃာေတြ အလ်ားေမွာက္ခဲ့ရတာ
သူ့တစ္ေယာက္ေၾကာင့္
ဧရာ၀တီျမစ္တြင္း ေသြးေတြဆင္းျပီး
ၾကားလူက၀င္ မ်က္ႏွာခ်ိဳေသြး
အျပစ္မဲ့ တိုင္းျပည္ကိုေပးျပီး
သူ႔ကြၽန္ဘ၀ ျပန္ေျပးမလို႔လား
သားရယ္.......................
အေတြးနဲ႔ အေတြ႕ကို
မေရမရာ ေရာလု႔ိ
ေသမွာမႏွေျမာပဲ
ေဒ၀ဒတ္ေကာင္းစားေရးအတြက္
ေသနတ္ေျပာင္းကို အေမတို႔ဘက္လွည့္
ေသြးသားရင္းေတြ ပစ္သတ္
မင္းလုပ္ရပ္ေတြမွန္ရဲ႕လား
သားရယ္.....................
အေမ အသက္ေပးေမြးခဲ့တဲ့
အေဖ့ေသြးက
ဦးေႏွာက္နဲ႔မေတြးဘဲ
တိုင္းျပည္ကို ေခြးျဖစ္ေအာင္လုပ္ေနတာ
အေမ့ ရင္ေတြဘယ္လိုေဆြးမလဲ
တစ္ခါတစ္ေလ ေတြးပါလား
အစ္ကိုစစ္ေသြးတို႔ရယ္..................
ု့
သားေအာင္ဆန္း
ျပန္လည္မွ်ေဝေပးသူ ကိုေဒါင္းမာန္ဟုန္ အားေက်းဇူးတင္ပါသည္။
Category: poem
